And how’s the view from your side of the story?
So I drove to your house
Went through your window
I waited in your bed
Until you got home
‘Cause baby I’ve got to know
And how’s the view from your side of the story?
So I drove to your house
Went through your window
I waited in your bed
Until you got home
‘Cause baby I’ve got to know
en je weet wat ze zeggen, overtuiging gaat niet over een nacht ijs en al is het duidelijk, gun me dan tenminste symbolisch wat tijd
Elke ezel vergeet wel eens waar de bruggen staan.
Maar ik dacht dat het wel anders was, en misschien trek ik ook wel te snel een conclusie.
Maar is het de waarom vraag die ik kan stellen? Bij het; ‘het komt allemaal van mijn kant’?
Ik weet het gewoon niet, is het zo dat we alleen bij elkaar wat te praten hebben en over hier niks?
Misschien was het wel gewoon voor jou voor even. Misschien wel, misschien niet. Wie weet het? Wie vertelt het mij? Jij? Zolang ik het niet vraag, vertel jij het niet. Je weet het niet eens. Misschien is het wel iets heel anders, en voel je het zelfde. Maar een oprechte interesse, überhaupt een interesse? Waar is het? Is het weg? Is het er ooit geweest? Of komt het door de andere mogelijkheden? Wil het alleen maar bij elkaar? Kan je het niet zo? Ik had gehoopt op dat berichtje vannacht, waar ik was, was ik dan toch gaan werken? Had ik een andere reden? Waarom ik niet daar was? Misschien had ik dat wel teveel gehoopt. En de reden waarom ik dat hoopte? Vertel het maar. Ik weet het niet. Het zat gewoon in mijn hoofd, gewoon het idee van, je denkt wel aan mij, als je daar bent. Waar ik niet bij kon zijn. Interesseerde niemand dat wat? Ik werd er dus niet gemist.
Toen ik je vroeg hoe het was, kwam de vraag daar, waarom ik er ook al weer niet was. Maakte het wat uit?
vraagtekens uitroeptekens vraagtekens uitroeptekens vraagtekensuitroepakjednesvraaguitroepetekenskjejkejijik .
Dit is mijn schuilplek, dit is het nulpunt, niks wat er toe doet, dit is wat goed voelt.
Terug naar het nulpunt